NOC TEATRÓW

16 czerwca 2018 r., godz. 16.00-00.00
Scena SCKM, ul. Wietora 15

Harmonogram:

16.00 – „Pani Koch”, reż. K. Hussak-Przybyło, P. Przybyło, zespół
17.30 – „Poemat o stworzeniu świata i człowieka”, reż. A. Barczyk
19.00 – „Omnipotentna Pospolita”, reż. E. Różańska
20.30 – „Cistus”, reż. D. Setlak
22.00 – premiera: Projekt „Pas de Bach”, choreografia: B. Zwierowska
23.00 – “Bios-Thanatos- Bios”, performance M. Koluch

Szczegóły:

1. „Pani Koch”
Scenariusz: Krystyna Hussak-Przybyło, Piotr Przybyło i ZESPÓŁ
Reżyseria: Krystyna Hussak-Przybyło
Opracowanie ścieżki dźwiękowej spektaklu: Piotr Przybyło
Scenografia: Piotr Przybyło
Przygotowanie wokalne: Konrad Mastyło
Światła: Piotr Przybyło
(spektakl inspirowany twórczością Mirona Białoszewskiego) 
Obsada: Anna Chludzińska, Stanisław Chludziński, Nina Ćwięka,  Zuzanna Domaradzka, Julita Golińska, Damian Goliszewski, Przemysław Karpisz, Radosław Karpisz, Piotr Mazurek, Jaśmina Skomska, Jan Stępniewski-Janowski
Spektakl „Koch” porusza problem dominacji instytucji nad jednostką – szpital jako miejsce nieustannej psychicznej opresji, jako zbiurokratyzowany twór. Tak się pacjentów nie leczy, ale straszy W przedstawieniu konfrontujemy świat uczuć Pani Koch z bezwzględną machiną szpitalną. W rytualnych  czynnościach szpitalnych  odnajdujemy cierpienie i tragizm ludzkiego życia.  
Sceniczne „dzianie się” wymusza słowo – coraz bardziej skrótowe, degradujące się. 
Aria szpitala zbiera rozmaite głosy, odtwarza także sam proces mówienia. Słowo szuka dla siebie znaczenia – może umrzeć lub narodzić się.

2. „Poemat o stworzeniu świata i człowieka”
Reżyseria: Ola Barczyk
Obsada: Arletta Szewczyk, Kornelia Kuśmider, Marta Riess, Renata Ziobro, Taiga Kuśmider, Jakub Kouba, Kacper Augustynek, Andrzej Ryl, Sebastian Włodek
instrumenty perkusyjne: Jan Krawczyk; kontrabas: Roman Ślazyk 
Czas trwania: 30 min
Jak powstał świat? Czy to był wielki wybuch, ewolucja, a może tęsknota i potrzeba bliskości. „Poemat o Stworzeniu” wg Joanny Olbrychtowicz jest próbą odpowiedzi na to pytanie. Bóg w „Poemacie” stwarza świat jako przestrzeń  spotkania i dialogu.  Tu rozmawiają ze sobą: Światło i Ciemność, Woda z Ziemią, Kobieta z Mężczyzną, potężny Bóg z małym Fiołkiem. Tu również dialogują ze sobą żywy plan, cień i muzyka. A wszystko to z prostej potrzeby budowania RELACJI.

3. „Omnipotentna Pospolita”
Scenariusz i reżyseria: Ewa Różańska i zespół
Obsada: Emma Gądek, Julita Golińska, Dominik Setlak, Antoni Witkowski
Czas trwania: 40 min
Spektakl „Omnipotentna Pospolita” jest wynikiem współpracy reżyserskiej Ewy Różańskiej i zespołu w składzie Emma Gądek, Julita Golińska, Dominik Setlak i Antoni Witkowski.
Groteskowo-ironiczny spektakl jest wypowiedzią młodego pokolenia na temat tego, co często wypełnia konsumpcyjne i rozpędzone życie, pełne absurdów, pozbawione refleksji, oparte na trendach modach i wskazówkach z reklam…
Do tego Polska, Polskość i Polacy – „swoiste piekiełko”. Bo my tak mamy ? Od zawsze?
Jest to próba reminiscencji wyrazu POLSKA, refleksji nad jej i naszą kondycją, oraz rozprawa z funkcją społeczeństwa postmodernistycznego przyjmując za punkt wyjścia jego historię jak i ambiwalentną formę postrzegania otaczającej nas rzeczywistości, po przez określone i powielane schematy, zachowania czy światopoglądy
Teksty wykorzystane: „Wyzwolenie” Stanisława Wyspiańskiego, „Między Nami Dobrze Jest” Doroty Masłowskiej „Lekcje Mediolańskie” Tadeusza Kantora, a także teksty własne.

4. „Cistus”
Spektakl inspirowany tekstem „Do Damaszu” A. Strindberga
Scenariusz i reżyseria: Dominik Setlak
II reżyser: Wawrzyniec Witkowski
Scenografia: Alicja Kolińska
Obsada: Stanisław Chludziński, Aleksandra Głusek, Julita Golińska, Damian Goliszewski,  Mateusz Gumola, Zuzanna Jeglorz, Maciej Kobiela, Alicja Smykla, Antoni Witkowski
Czas trwania: 1 h 15 min
To próba dialogu z tekstem A. Strindberga „Do Damaszku”. Naczelnym punktem rozważać wobec dramatu stała się teoria Panoptikonu Michel’a Foucault’a. Lustrzane więzienie przeszywa nie tylko bohaterów dramatu, ale i aktorów, tworzy świat nierealny i groteskowy. Nagromadzenie i chaos myśli tworzy wewnętrzną ideę labiryntu, z którego nie ma ucieczki. Więcej. Z Którego nikt nie ma zamiaru uciekać. Emocje, wiara, państwo te wszystkie elementy przeszywają się wzajemnie doprowadzając do autodestrukcji jednostki- tworząc „małe sylwetki ludzkie uwięzione w obwodowych celach”.  Widzialność stała się największą pułapka, każdy ruch śledzony jest nieustannie, a każda emocja kontrolowana, postsekularyzm ściera się z dewocją, a cele fałszywe uchodzą za prawdziwe. Czy zatem „czystka” jest możliwa, czy droga do Damaszku dokądś prowadzi?
(teksty wykorzystane: A. Strindberg „ Do Damszku”, M. Foucault „Nadzorować i Karać”, S. Becket „Wyobraźnia martwa wyobraźcie sobie”, T. Bernhard „Wymazywanie”, F. Dostojewski „Biesy”,  R. Barthes „Mitologie”, teksty własne)

 5. „Pas de Bach”
Choreografia: Bernadetta Zwierowska,
Tańczą: Katarzyna Pamuła, Bernadetta Zwierowska, Dorota Nowak, Bartek Serowik
Oprawa muzyczna: Barbara Szczawińska
Czas trwania: 20 min
To projekt, dla którego inspiracją była chęć prezentacji klasycznego repertuaru Bacha w ujęciu tańca współczesnego i klasycznego. Taka synteza sztuk i empiryczne poznanie, umożliwia odbiorcom głębsze zrozumienie dzieła muzycznego, nie tylko w interpretacji instrumentalisty, ale także w ruchowej i emocjonalnej ekspresji tancerzy.

6. „Bios-Thanatos-Bios”
Performance w języku oryginału (język starogrecki) z polskimi napisami
Autor performance’u: Mariusz Koluch, muzyk, performer
Konsultacja językowa: dr hab. Krzysztof Bielawski UJ
Czas trwania: 37 min
Performance Bios-Thanatos -Bios (Życie-Śmierć-Życie) inspirowany  lekturą Papirusu z Derveni i Złotych Tabliczek Orfickich, wykorzystuje obszerne fragmenty obu tych pism i jest artystyczną interpretacją jednego z najbardziej wpływowych zjawisk filozoficzno-religijnych greckiego antyku.    Akcja sceniczna perfomance’u skupia się na rytuale przejścia Bytu-Człowieka , ze świata żywych(opis praw nim rządzących stanowi filozoficzno-ezoteryczną wykładnię zawartą w Papirusie z Derveni) do świata umarłych przedstawionego z w Złotych Tabliczkach Orfickich i… z powrotem do świata żywych. Podobny model funkcjonował podczas starożytnych greckich Misteriów. W czasie ich trwania  uczestnicy przeżywali tajemny rytuał, aby „poznać i zrozumieć” , a zrozumiawszy to co ukryte mogli nie obawiać się tego, co i tak nieuchronne. Założeniem autorów performans’u jest możliwie sugestywne przedstawienie „rytuału przejścia”,jedynego, który jest nieuchronny.
Główny i najważniejszy element stanowią teksty w języku oryginału, wybrane fragmenty z Papirusu z Derveni i Złotych Tabliczek Orfickich.
Performans pomyślany jest jako statyczny bądź ekspresyjnie dynamiczny dialog pomiędzy głosem wokalnym a recytacją. Zarówno partie wokalne wcześniej nagrane skorelowane z obrazem video  i głos wokalny wykonywany na żywo, tworzą dialogiczne struktury dźwiękowe i są względem siebie komplementarne. W taki sam sposób zostanie wykorzystany ruch sceniczny realizowany przez performera na scenie z ruchem postaci  na ekranie filmowym. Performer znajdujący się poza ekranem   widziany jest przez widzów w obiektywie kamery, obraz ten podlega modyfikacji na żywo poprzez creative coding.
Obrazy filmowe przedstawiające postaci nadrealistyczne, generowane są z przygotowanych wcześniej  plików video. Tekst polskiego przekładu greckiego tekstu pojawi się w dolnej części ekranu, w korelacji z odpowiednimi fragmentami tekstu oryginału generowanymi z podkładu dźwiękowego i wykonywanymi na żywo.
Założenie twórców performance’u to próba wniknięcia  w perspektywę wierzeń orfickich niejako od wewnątrz, choć należy dodać, że lęki i emocje, a także swoista chęć dotarcia do tajemnicy zaświatów jest  wspólna wszystkim bez względu na czas i miejsce.
Wielu  badaczy zajmujących się problematyką orfizmu uważa, że wierzenia orfików miały wpływ na chrześcijaństwo. Trudno powiedzieć czy tak jest w istocie, jedno wszakże jest pewne , czytając wspomniane teksty uderza ich jasność i filozoficzna spójność, pozostawiająca wrażenie obcowania z czymś tajemniczym, jednocześnie zaś bliskim mentalnie.

Dodaj komentarz