„Godziny Rodziny” to cykl sobotnich i niedzielnych spotkań skierowanych do całych rodzin, który w naturalny sposób łączy edukację, sztukę, ruch i wspólne doświadczanie. Projekt od lat rozwija się wraz z uczestnikami – rosnąca frekwencja i żywe reakcje dzieci oraz dorosłych sprawiają, że program nieustannie się poszerza i ewoluuje, odpowiadając na potrzeby różnych pokoleń. Staromiejskie Centrum Kultury Młodzieży staje się dzięki temu przestrzenią spotkania, dialogu i twórczej wymiany, w której każdy – niezależnie od wieku – znajduje dla siebie miejsce.
Na przestrzeni kolejnych edycji wypracowano różnorodną ofertę działań artystycznych, teatralnych, muzycznych, ruchowych i warsztatowych. Spektakle, koncerty, działania cyrkowe, rodzinne gry, warsztaty plastyczne i eksperymenty edukacyjne oraz wernisaże tworzą spójną całość, w której zabawa łączy się z rozwojem, a spontaniczność z uważnym towarzyszeniem dziecku. Program sprzyja wspólnemu odkrywaniu świata, wzmacnia relacje rodzinne i zachęca do aktywnego, świadomego spędzania czasu.
„Godziny Rodziny” to przestrzeń pełna emocji, opowieści, ruchu i dźwięku. Każde spotkanie buduje doświadczenie oparte na ciekawości, wyobraźni i współdziałaniu, a jego celem jest nie tylko dostarczenie rozrywki, lecz także rozwijanie wrażliwości, kreatywności i odwagi twórczej. Elastyczna formuła projektu pozwala reagować na zmieniające się potrzeby uczestników i sprawia, że cykl pozostaje otwarty, żywy i inspirujący.
Tegoroczna edycja „Godzin Rodziny” odbywa się pod hasłem „Sama poezja” i zaprasza uczestników w świat słowa, obrazu i wyobraźni. Stałym towarzyszem rodzinnej przygody jest specjalnie przygotowana książeczka, która prowadzi przez kolejne spotkania niczym poetycki dziennik podróży. Podczas niedzielnych wydarzeń uczestnicy otrzymują tekst wiersza, który staje się punktem wyjścia do wspólnego czytania, słuchania i rozmowy. Dzieci czytające samodzielnie odkrywają sensy tekstu, młodsze wsłuchują się w interpretację rodziców, budując pierwsze literackie doświadczenia.
Poezja nie pozostaje jednak jedynie w słowie. Obrazy rodzące się w wyobraźni przenoszone są na papier w formie rysunku, ilustracji i znaku plastycznego. Uczestnicy zapisują w książeczce to, co ich poruszyło, zaintrygowało lub wydało się najważniejsze, tworząc osobisty ślad spotkania z poezją. W ten sposób literatura staje się impulsem do twórczego działania, rozmowy i refleksji, a wspólna droga przez kolejne wydarzenia – zaproszeniem do uważnego bycia razem.
A zatem w drogę – tropem poezji, wyobraźni i rodzinnego spotkania.
